
ملکالشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملکالشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامهنگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملکالشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملکالشعرای دربار مظفرالدینشاه شد. او شش دوره نم
قصاید
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
غزلیات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
قطعات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
مثنویات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
مسمطات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
ترکیبات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
ترجیعات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
مستزادها
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
چهارپارهها
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
رباعیات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
منظومهها
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
اشعار محلی
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
تصنیفها
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
اشعار محلی
اشعار محلی
شمارهٔ ۱ - بهشت خدا
اِمْشَوْ دَرِ بِهشتِ خُدا وٰایَهُ پِنْدَرِیٖ / ماهِر عُرُس مِنَن شو آرایه پندری
شمارهٔ ۲ - غزل
یقین دِرُم اثر امشو به هایهایِ مو نیست / که یار مسته و گوشِش به گریههای مو نیست
شمارهٔ ۳ - غزل
گفتی که ممیر وخته مو لبیکمه گفتم / هی هی به خدا خوب تو گفتی مو شنفتم
شمارهٔ ۴ - غزل
روی ماهت ر ببین تا عشقم باور کنی / رنگ زردم ر ببین تا جورت کمتر کنی
شمارهٔ ۵ - غزل
زلفای قجری رِ درهم و بشکسته مکن واز / درهای سِلامت رِ به روم بسته مکن واز
شمارهٔ ۶ - از یک غزل
مو مخام خوذم بزو چشمه نوشت بزنم / لبام غنچه کُنُم، شرق تو گوشت بزنم
شمارهٔ ۷ - قطعه
ای بهار طور نمیری که بگن شکرکه مرد / گور بگورکه ز دستش بعذاب عالم بود
شمارهٔ ۸ - غزل
بالای نقره زلف سیارکله پا مکن / ای نازنین بشهر شلق شوربپا مکن
شمارهٔ ۹ - غزل
روی تو دیدم ز عمر دست کشیدم / چشم مو کاش کور مرفت که تور نمدیدم