بخش ۵۹ - احکام حج

فَازَ مَنْ فِی ثَانِی الْأَیَّامِ إِذَا وَافَی الْغُرُوبَا

بِمِنًی بَاتَ بِهَا وَ الْیَوْمَ لِلْجَمَرَاتِ کَرَّرَ

فَازَ مَنْ عَادَ إِلَی الْمَکَّةِ أَنْ طَافَ وَدَاعاً

فَازَ إِنْ صَلَّی وَ فُزْنَا إِنْ دَعَانَا وَ تَذَکَّرَ

فَازَ مَنْ طَافَ وَ صَلَّی وَ هُوَ فِی حَجِّ النِّسَاءِ

فَإِلَی صَوْبِ مِنًی فِی آخِرِ الْیَوْمِ لِیَنْفِرَ

فَازَ مَنْ بَاتَ بِهَا فِی لَیْلَتَیْهَا وَ نَهَاراً

قَدْ رَمَی الْجَمْرَ الثَّلَاثَ عِنْدَ مَا یَرْمِیهِ کَبَّرَ

فَازَ مَنْ فِی اللهِ هَاجَرَ وَ عَنِ الْأَهْوَاءِ أَدْبَرَ

فَرَّغَ الْقَلْبَ وَ غَسَّلَ عَنْ سِوَی الْمَوْلَی وَ طَهَّرَ

فَازَ مَنْ لَبَّی وَ أَحْرَمَ وَ إِلَی الْعُمْرَةِ أَقْدَمَ

طَافَ سَبْعاً ثُمَّ صَلَّی وَ سَعَی سَبْعاً فَقَصَّرَ

فَازَ مَنْ أَحْرَمَ مِنْ مَکَّةَ لِلْحَجِّ فَنَدْباً

بِمِنًی قَدْ بَاتَ بِلَیْلِ التِّسْعِ حَتَّی الصُّبْحُ أَسْفَرَ

فَازَ مَنْ نَالَ مِنَ الظُّهْرِ وُقُوفَ الْعَرَفَاتِ

وَ أَتَی بَعْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ لِلْمَکْثِ بِمَشْعَرِ

فَازَ مَنْ بَعْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ أَضْحَی بِمِنَاهَا

فَرَمَی ثُمَّ هَدَی ثُمَّ بِحَلْقِ الرَّأْسِ آثَرَ

فَازَ مَنْ جَاءَ إِلَی مَکَّةَ ذَاتَ الْیَوْمِ مِنْهَا

طَافَ لِلْحَجِّ وَ صَلَّی وَ سَعَی سَبْعاً کَمَا مَرَّ

- این قطعه شعر ایشان هم به نوبت خود شاهکاری است. همانطور که از سرفصل و متن آن پیداست یک دوره احکام واحب حج به اضافه احکام مستحبیِ چندی را برای استفاده حُجّاج به نظم در آورده‌اند که ترجمه آن به قرار ذیل است: «رستگار است هر کس که در راه خدا از خانه و کاشانه خود هجرت کند و به هواهای نفسش پشت نماید. - رستگار است هر کس که تلیه گوید و احرام بندد و سوی حجِ عمره به راه افتد، هفت بار طواف کرده، سپس نماز گزارد هفت بار سعی (صفا و مروه) نموده، سپس تقصیرکند. - رستگار است هرکس که از مکه برای حج، احرام بندد، پس استحباباً شب را در منی سرکند، تا صبح بدمد. - رستگار است هر کس که از ظهر به وقوف عرفات نایل شود و بعد از غروب آفتاب برای توقف به مشعر آید. - رستگار است هر کس که بعد از طلوع خورشید به منی رود، پس رَمی جَمرات کند، سپس قربانی کرده و سر بتراشد. - رستگار است هر کس که همان روز از منی به مکه آمده، هفت بار طواف کرده و نماز گزارده و هفت بار مانند سابق سعی (صفا و مروه) نماید. - رستکار است هر کس که برای حجِ نِساء طواف نماید و نماز بخواند، پس آخر روز به سوی منی برگردد. - رستگار است هر کس که دو شبانه روز در آنجا سرکرده، و در حالی که رَمی جَمرات سه‌گانه کند، و هنگام رَمی تکبیر گوید. - رستگار است هر کس که روز دوازدهم نزدیکی‌های غروب آفتاب، که در مِنی بیتوته کرده و روزها رمی جمرات را تکرار نماید. - رستگار است هر کس که به مکه برگردد برای طواف (مستحبی) و دعا، و رستگار است اگر نماز خواند، ما هم‌ رستگار می‌شویم اگر ما را هم یاد نماید و دعا کند». (متن ترجمه از کتاب «شرحی بر کلیات منظوم»، اثر پدر بزرگوارم مرحوم سعید غفارزاده).