۰
مدتی کاین مهر بالای مُنیر
وین زمین و ماه هم بودند اثیر
۱
وان زمان، که شمس و ماه و این زمین
دود بودند و تنی شد آتشین
۲
شد زمین و مه جدا از آفتاب
دور شد مه هم ز پهلوی تراب
۳
هر یکی زیشان گشت اندر فضا
اختری پر تاب و پر نور و ضیا
۴
شد نمایان بعد از آن این خاکسار
آب و برگ و جان‌ورانِ بی‌شمار
۵
ای شکوفه، تو کجا بودی نهان
تا بدان دور و بدان کار زمان
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.