۰
بهار مژدهٔ نو داد فکر باده کنید
ز عمر خویش در این فصل استفاده کنید
۱
خورید باده، مدارید غصهٔ کم و بیش
که غصه کم شود ار باده را زیاده کنید
۲
مناسب است به شکرانهٔ مقام رفیع
گر التفات به یاران اوفتاده کنید
۳
به باد رفت سرشمع وهمچنان می گفت
که فکر مردم هستی به باد داده کنید
۴
صبا بگو به رقیبان که آسمان نگذاشت
که بیش ازین به من بینوا افاده کنید
۵
هجوم عام به قتل بهار نیست ضرور
که خود به قتلگه آید اگر اراده کنید
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جملهای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.