۰
ابرخیس از تفاخر با همر گفت
که نتوانی چو من در شعر دُر سفت
۱
من اندر ساعتی صد شعر سازم
به سالی چند دفتر می‌طرازم
۲
تو در یک سال گویی یک قصیده
چو توکاهل‌به‌شعر اندرکه دیده؟
۳
همر گفتش مگر نشنیده‌ای پیر!
حدیث ماده شیر و ماده خنزیر
۴
در انطاکیه خوک ماده‌ای بود
زبان بر عیب شیری ماده بگشود
۵
گرفت این گونه عیب از شیر ماده
که چون تو دیر در عالم که زاده؟
۶
کشی بارگران حمل یکچند
پس از سالی نهی یک یا دو فرزند
۷
دو ره در سال من زهدان گشایم
دو نوبت چارده نوباوه زایم
۸
جوابش دادکای خوک شکم‌خوار
فزون زادن ندارد فخر بسیار
۹
به گیتی چند تن مفلوک زایی
فزون زایی ولیکن خوک زایی
۱۰
نباشد عیب من گر دیر زایم
چه غم گر دیر زایم شیر زایم
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.