۰
تند هلک‌گوی (عصبانی و دیوانه‌وار) مباش، چه تند هلک‌گوی مردم چنان چون آتش است که اندر بیشه افتد و همه مرغ و ماهی بسوزد و هم خرفستر سوزد.
۱
مشو در سخن تند و زنجیر خای
که تندی‌درخشیست خرمن گرای
۲
بود آتش تیز، گفتار تیز
که در بیشه چیزی نماند به نیز
۳
بسوزد تر و خشک‌ونزدیک‌ودور
چه مرغ و چه ماهی چه مار و چه مور
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.