۰
به خوردن خورش‌ها حریص مباش، و از هر خورشی مخور و زود زود به سور و خورن بزرگان مشو که ستوه‌آور نباشی.
۱
مشو در خورش تند و بسیار خوار
به خوان کسان دست کوتاه دار
۲
به هر خوردنی دست منما دراز
از آن خور کجا هست پیشت فراز
۳
به خوان و به سور بزرگان مرو
وگر رفت باید گران‌جان مشو
۴
میانه گزین باش در کار و بار
وگرنه ستوه آیی از روزگار
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.