اثر ادبی

شمارهٔ ۲ - غزل

ملک‌الشعرا بهار•اشعار محلی•وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
♡
۰

یقین دِرُم اثر امشو به های‌هایِ مو نیست

که یار مسته و گوشِش به گریه‌های مو نیست

۱

خدا خدا چه ثِمَر ای موذنا کامشو

خدا خدای شمایه خدا خدای مو نیست

۲

نمود خو‌نمه پامال و خونبهامه نداد

زدم چو بر دَمَنش دست‌، گفت پای مو نیست

۳

بریز خونمه با دست نازِنین خودت

چره که بِیتر ازی هیچه خونبهای مو نیست

۴

بهار اگر شوِ صدبار بمیرُم از غم دوست

به جرم عشق و محبت‌، هنوز جزای مو نیست

✦
حس شما به این اثر۰ واکنش ادبی
صدای خوانندگان فلانجا

اجرای صوتی این شعر ۰

خوانش‌های تأییدشده کاربران را بشنوید یا اجرای خودتان را برای بررسی بفرستید.

♫
♫هنوز خوانشی منتشر نشده

اولین اجرای تأییدشده می‌تواند همین‌جا شنیده شود.

گفت‌وگو درباره این اثر

نظرهای خوانندگان ۰

برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.

❦
در حال آوردن نظرها…