جست‌وجوی شعر و شاعر

شاعرم وز جمله عالم بینیاز

ما را دو هزار آرزو در دل بود

بسکه با هر رنگ بنمودند روی عشق را

ای فروغ عشق! بی تو زیستن

ای وحید دستگردی! شیخ گندیده دهن

و تبیان معارج العشیق، اِضمار السرّ المستتر فانّ العقل بمنزلة السراج فی ظلمات النفس والعشق کالشمس و قد قیل اذا ظهرت الحقایق بطلت الشرایع لیس المرا…

که گفت عاشق زارت ز غم شکیبا شد

در آب و گل مرا مهری عجین است

بیا به کلبهٔ من بین شب سیاهم را

مژه سوزن رفویی، نخی از شکنج مویی

عشق گوید کار عاشق شد تمام

مرغ‌ عشقم‌ باز در پرواز شد

از جمله شعرای هذیان گوست گاهی مثل این شعری میگوید :

در اول عامی تخلص میکرد آخر بعشقی قرار داد در چهل سالگی عشق خواندن پیدا کرد و آن قدر جهد کرد که مسوده ی شعر خود را میتوانست خواند اما گاهی شعرهای…

بمکتب داری روزگار میگذرانید شهرانگیزی جهت شهر تبریز گفته این بیت از آنجاست :

از شعرای غیر مشهور است این مطلع از اوست :

گاهی از او بیتی سر میزند اما بخود اعتقاد بسیار دارد این مطلع از اوست :

معمایی و کتابه نویس خوب است و گاهی شعر هم میگوید این مطلع از اوست:

دار حاضر گوش و هوش خویش‌ را

باز باد جذبه‌ می‌جنباندم

ای دل عاشق‌ کجایی‌ هوش دار

هرچه‌ گویم‌، عشق‌ از آن باشد فزون

خوشا وقتی و خرم روزگاری!

بیا، ای چون مگس بر گرد خوانها

به ملک مصر شاهی کامران بود

جهان یک قطره از دریای عشقست

هر کس داند که حقیقت چیست داند که عشق کدام است و عاشق کیست

خواهم ورقی نوشتن از عشق

شد خزان گلشن آشنایی

دارم شب و روز، از عشق ماهی

دستور گفت: چنین آورده‌اند که وقتی جوانی بود با جمالی وافر و نعمتی فاخر، جهان‌دیده و گرم و سرد چشیده، خدمت ملوک و سلاطین کرده و مباشرت اَشغال دیوا…

فرخا حال و خوشا اقبال تو

عاشقان را بود علامت عشق

افتاده است از نظرم ماه و آفتاب

داغت ای تشنه جگر! بر جگری نیست که نیست

ای کشته ای که کعبهٔ عشق است کوی تو!